op de fiets door de stad, in de regen, met een glimlach. want geluk. en de lichtjes in het donker, de studenten aan de tafels buiten, drankjes in hun handen en gelach over hun lippen. de geur van sigarettenrook en liefde. en ik was blij, want ik fietste daar, tussen de lichtjes en de lachende mensen, door het dikke gordijn van regen dat zo vrolijk tegen de stenen kletterde en door mijn kleren sijpelde. het maakte me allemaal niets uit, met spieren nog warm en moe van het dansen en muziek in mijn oren. de hoge gebouwen verderop en de voorbijrazende auto's met koplampen die wel kampvuren leken. knusse huisjes, zo hoog en smal en lief.
die groene bossen zijn mooi, het gevoel van rust met de geur van jonge natuur en drassige grond, maar dit. dit is stadsliefde waar ik nu warm van wordt.
die groene bossen zijn mooi, het gevoel van rust met de geur van jonge natuur en drassige grond, maar dit. dit is stadsliefde waar ik nu warm van wordt.
Leave a comment